Nimfa

Wygląd jak go rozpoznać

Pierzasty; smukła, szara papuga z wysokim, puszystym czubkiem i długim, spiczastym ogonem

Najmniejszy członek rodziny kakadu, o smukłej budowie i długim, zwężającym się ogonie, który stanowi około połowy całkowitej długości i rozkłada się w locie. Naturalne ubarwienie to miękki brązowo-szary z wyraźnym białym panelem na każdym skrzydle i okrągłą pomarańczową plamą na każdym policzku. Dorosłe samce mają jasnożółtą twarz i czub oraz mocniejsze pomarańczowe policzki, podczas gdy samice zachowują szarą twarz i mają delikatne prążkowanie pod ogonem. Młode ptaki obu płci wyglądają jak samice do pierwszego pierzenia w wieku około sześciu do dziewięciu miesięcy. Cienki, delikatnie zakrzywiony czub porusza się w górę i w dół w zależności od nastroju ptaka.1246

Osobowość jakie są

Nimfy są przyjazne, ciekawskie i odrobinę zabawne, i zwykle tworzą bliską więź z ulubioną osobą. Wiele z nich lubi siadać na ramieniu i mieć delikatnie drapane pióra na głowie i policzkach, co odzwierciedla wzajemne czyszczenie piór u dzikich par. Wolą ćwierkanie i gwizdanie od głośnego skrzeczenia, co jest jednym z powodów, dla których nadają się do mieszkań i dla początkujących hodowców ptaków. Gwizdanie melodii przychodzi im naturalniej niż mówienie; niektóre ptaki, zwykle samce, uczą się kilku słów lub fraz, a niektóre naśladują odgłosy domowe lub śpiewają razem z piosenkami. Na wolności są płochliwe i polegają na szybkości i kamuflażu, a nie na konfrontacji, więc spokojny dom im odpowiada.514

Codzienna aktywność jak wygląda zajęty dzień

Silny i szybki lotnik, który korzysta z regularnego, nadzorowanego czasu poza klatką każdego dnia, w pokoju zabezpieczonym i z dala od innych zwierząt. Nimfy są naturalnymi poszukiwaczami pokarmu na ziemi, więc rozrzucanie smakołyków na papierze na dnie klatki lub w miejscu do zabawy daje im satysfakcjonujący sposób na szukanie jedzenia.54

Pielęgnacja i opieka części praktyczne

Nimfy wytwarzają pudrowy puch, drobny pył z piór, więc regularne sprzątanie wokół klatki i dobrze wentylowane pomieszczenie pomagają. Zapewnij regularne kąpiele lub lekkie spryskiwanie wodą, utrzymuj żerdzie o różnej grubości, aby naturalnie ścierać pazury, i rotuj zabawki, aby ptak był zajęty. Utrzymuj dno klatki w czystości, ponieważ ptak spędza tam czas na poszukiwaniu jedzenia.15

Dom gdzie są najszczęśliwsze

Klatka wystarczająco duża, aby ptak mógł rozprostować i machać skrzydłami w pełni, z kilkoma żerdziami, miskami na jedzenie i wodę oraz zabawkami. Szerokie drzwi z przodu pomagają, ponieważ nimfy mogą być płochliwe i wpadać w panikę, jeśli są ściskane przez mały otwór. Umieść klatkę w pokoju, w którym przebywają ludzie, aby ptak był częścią życia rodzinnego.5

Podstawy żywienia co idzie do miski

Na wolności nimfy jedzą głównie małe nasiona zbierane na ziemi, zwłaszcza nasiona akacji i traw, a także rośliny uprawne, takie jak pszenica, słonecznik i sorgo, oraz trochę owoców i jagód. W domu zbilansowana dieta to dobrej jakości granulat dla małych papug jako baza, świeże warzywa i trochę owoców, a także mieszanka małych nasion podawana z umiarem, ze słonecznikiem jako okazjonalnym przysmakiem. Świeża woda codziennie.2453

Towarzystwo kogo lubią wokół siebie

Bardzo towarzyski ptak stadny, który na wolności żyje w grupach od kilku do tysięcy osobników, a pary pozostają razem przez cały rok. Nimfa domowa potrzebuje codziennego towarzystwa, czy to rozmowy, delikatnego głaskania, czy po prostu przebywania w tym samym pokoju z ludźmi, a wiele z nich dobrze czuje się z drugą nimfą jako towarzystwem.345

Historia gdzie to wszystko się zaczęło

Nimfy pochodzą z suchego interioru Australii, gdzie są również znane jako quarrion i weero. Europejscy przyrodnicy opisali ptaka pod koniec XVIII wieku, najpierw Gmelin w 1788, a potem Kerr w 1792, którego nazwa gatunkowa hollandicus odnosi się do Nowej Holandii, dawnej holenderskiej nazwy Australii. W 1832 Wagler nadał mu własny rodzaj Nymphicus, nawiązując do mitycznych nimf, co odzwierciedla, jak czarujący wydawał się wczesnym Europejczykom. Ponieważ łatwo rozmnaża się w niewoli, nimfa stała się jedną z najczęściej trzymanych papug domowych na świecie i kosztuje mniej niż większość innych papug. Hodowcy w XX wieku zaczęli utrwalać mutacje kolorów: pied pojawił się w Kalifornii w 1949, cynamonowa w latach 50., lutino w 1958, a perłowa w 1967, a dziś ustalonych jest ponad dwadzieścia mutacji, z których kilka występuje tylko w Australii. Współczesne badania genetyczne potwierdziły, że nimfa, mimo kształtu podobnego do papużki, jest prawdziwą kakadu, umieszczoną we własnej podrodzinie.15

Uznana przez części oficjalne

IUCN Red List

Najmniejszej troski. Dziką populację opisuje się jako obfitą i stabilną, a wydaje się, że skorzystała z punktów wodnych na farmach na całym swoim zasięgu.2

American Cockatiel Society

Założone w 1976 roku i określa się jako najstarsze międzynarodowe stowarzyszenie nimf w Ameryce. Służy zarówno opiekunom zwierząt domowych, jak i wystawcom oraz organizuje specjalistyczne pokazy.7

Taxonomy

Opisany przez Gmelina w 1788 roku jako Psittacus novaehollandiae i przez Kerra w 1792 roku jako Psittacus hollandicus. Wagler umieścił go we własnym rodzaju Nymphicus w 1832 roku. Prace molekularne umieszczają go w rodzinie kakadu Cacatuidae, we własnej podrodzinie Nymphicinae.1