Pauwenmiljoenpoot

Uiterlijk hoe je er een herkent

Exoskelet met stekelige zijwaartse uitsteeksels

Het lichaam is gesegmenteerd met vleugelachtige uitsteeksels die uit elk segment uitwaaieren en omhoog krullen in roze tot rode stekels, wat een draakachtig uiterlijk geeft. Het exoskelet is hard en glanzend, en de algehele vorm is langwerpig en enigszins afgeplat.2

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Deze miljoenpoten zijn vredelievend en onschadelijk om voorzichtig te hanteren, maar ze produceren kleine hoeveelheden waterstofcyanide als verdediging, wat vaag naar amandelen ruikt als ze gestoord worden. Ze kunnen het beste worden bekeken in plaats van gehanteerd, en ze zijn helemaal niet agressief.32

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Ze zijn overdag actief en worden vaak bewegend op bladafval en rotsen gezien. Ze hebben niet veel ruimte nodig, maar wel een diepe ondergrond om te graven en te foerageren.43

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Beperk het hanteren tot een minimum en was daarna de handen. Sluit ze nooit op in een ongeventileerde container. Zorg voor een diepe ondergrond van rottend hout en bladafval, en houd deze vochtig maar niet doorweekt. Inktvisbot moet beschikbaar zijn voor calcium, vooral tijdens de vervelling.32

Home waar ze het gelukkigst zijn

Een warme, vochtige behuizing met goede ventilatie is essentieel. De temperatuur moet tussen 24 en 28°C worden gehouden en de luchtvochtigheid rond 90%. Gebruik een substraat van bosbodemmengsel van minstens 8 tot 10 cm diep, beladen met witrot hardhout en bedekt met bladafval. Verwarm van de zijkant, niet van onderen.31

Voedingsbasis wat er in de kom gaat

Ze eten voornamelijk rottend hardhout en bladafval, en ze genieten ook van schimmels en de witte schimmel die op rottend fruit groeit. Groenten, visvlokken en gedroogde kruiden kunnen als extra worden aangeboden, en inktvisbot moet altijd beschikbaar zijn.31

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Ze zijn sociaal en gedijen het beste in een groep, omdat ze gemakkelijk broeden en kolonies vormen. Begin met een groep in plaats van een paar, en splits de kolonie regelmatig om overbevolking te voorkomen. Ze zijn niet gevaarlijk, maar mogen niet worden gehuisvest met dieren die ze zouden kunnen proberen op te eten.32

Het verhaal waar het allemaal begon

Desmoxytes planata werd voor het eerst beschreven door Pocock in 1895, oorspronkelijk als Pratinus planatus. In tegenstelling tot de meeste andere draakmiljoenpoten, die beperkt zijn tot een of twee locaties, heeft deze soort zich wijd verspreid over Zuidoost-Azië en daarbuiten, waarschijnlijk meegedragen door mensen met planten en aarde. Het is de enige soort van zijn geslacht die op grote schaal in gevangenschap wordt gehouden, en het is populair geworden onder ongewerveldenhouders vanwege zijn opvallende roze kleur en actieve aard.21