Norfolk Black Turkey

Uiterlijk hoe je er een herkent

Veren

De Norfolk Black heeft een vrij lang en diep lichaam, breed over de schouders. Het verenkleed is overal dicht, matzwart, zonder andere kleur. De poten, voeten en teennagels zijn zwart, hoewel ze roze kunnen worden naarmate de vogel ouder wordt. De snavel is zwart en de lel is rood, veranderend naar blauwwit.234

Persoonlijkheid hoe ze zijn

Norfolk Blacks zijn over het algemeen rustig en kalm, hoewel het temperament kan variëren afhankelijk van hoe de fokker ze selecteert en socialiseert. Sommige lijnen kunnen volgzamer zijn, andere wat assertiever. Ze zijn van nature niet agressief en kunnen tam worden met regelmatige omgang.24

Dagelijkse activiteit hoe druk een dag eruitziet

Deze kalkoenen zijn actief en zwerven graag rond. Ze kunnen vliegen en zullen in bomen slapen als ze de kans krijgen. Ze hebben veel ruimte nodig om te foerageren en te bewegen, en hebben er baat bij om buiten te kunnen scharrelen.4

Verzorging en onderhoud de praktische dingen

Basisverzorging omvat het bieden van een schoon, droog verblijf met goede ventilatie, bescherming tegen extreem weer en regelmatige gezondheidscontroles. Hun zwarte veren absorberen warmte, dus schaduw en koel water zijn belangrijk bij warm weer. Bij koud, nat weer hebben ze beschutting nodig tegen bevriezing. Er is geen speciale verzorging nodig, behalve het schoonhouden van hun leefruimte.4

Home waar ze het gelukkigst zijn

Norfolk Blacks hebben een veilig, roofdierbestendig verblijf nodig met toegang tot een buitenren. Ze waarderen beschutting tegen regen, sneeuw en felle zon. Het verblijf moet zitstokken bevatten om op te slapen. Ze kunnen zich aanpassen aan de meeste klimaten, maar hebben bescherming nodig tegen extreme kou en hitte. In sommige landen kan het houden van kalkoenen onderworpen zijn aan lokale regels; raadpleeg uw gemeente of landbouwdienst voordat u ze aanschaft.4

Gezelschap wie ze graag in de buurt hebben

Kalkoenen zijn sociale vogels en moeten in kleine groepen worden gehouden. Ze gedijen het beste in groepen van hun eigen soort, met voldoende ruimte om pesten te voorkomen. Norfolk Blacks worden doorgaans niet als solitaire huisdieren gehouden; ze floreren in een boerderij- of kleinschalige omgeving met andere kalkoenen of pluimvee. Ze zijn niet geschikt voor binnen- of appartementsbewoning.24

Het verhaal waar het allemaal begon

De Norfolk Black is een Brits kalkoenras dat zijn oorsprong vindt in de vroege 16e eeuw. Spaanse ontdekkingsreizigers brachten zwartgevederde kalkoenen uit de Nieuwe Wereld naar Europa, en vanuit Spanje bereikten ze Engeland, waarschijnlijk rond 1524. Boeren in East Anglia, met name Norfolk, selecteerden deze vogels voor hun fijne vlees en aantrekkelijke zwarte verenkleed. Eeuwenlang werd de Norfolk Black een apart Engels ras. Het werd in de 17e eeuw door kolonisten teruggebracht naar Amerika, waar het bijdroeg aan andere erfgoedvariëteiten zoals de Slate, Narragansett en Bronze. In de 20e eeuw was het ras achteruitgegaan en bijna verdwenen in het VK, tot een reddingspoging in de jaren 1930. Tegenwoordig blijft het een zeldzaam, prioriteitsras, gewaardeerd door kleinschalige houders en natuurbeschermers vanwege zijn winterhardheid, uitstekende smaak en historische betekenis.1245

Erkend door de officiële dingen

American Poultry Association (APA)

Erkend in de Standard of Perfection in 18744

Poultry Club of Great Britain (PCGB)

Geclassificeerd als een lichte kalkoen1

Rare Breeds Survival Trust (RBST)

Vermeld als 'prioriteit' beschermingsstatus in 20261