Karakul Koyunu

Görünüm bir tane nasıl fark edilir

Yapağı

Karakulların belirgin bir çift katmanlı tüyü vardır: uzun, parlak bir dış katman ve ince, yumuşak bir iç katman. Yapağı düşük yağ içeriğine sahiptir, keçeleme için mükemmeldir ve dış katman yüksek çekme mukavemetiyle kaba olup halı ve dayanıklı ürünler için idealdir. Yapağılar 5-10 pound ağırlığında ve 6-12 inç uzunluğundadır. Bir devenin hörgücü gibi enerji depolayan yağlı bir kuyrukları vardır ve birçoğunun sarkık kulaklı uzun, dar bir başı vardır.36

Kişilik nasıl oldukları

Karakullar genellikle uysal ve uyanıktır, sakin bir mizaçları vardır. Yüksek bakım gerektiren koyunlar değildir ve sakin muameleye iyi yanıt verirler. Güçlü bir sürü içgüdüleri vardır ve tehdit altında kuzuları ortada olacak şekilde bir daire oluştururlar. Köpeklerle iyi sürülemezler, çünkü dağılabilir veya onları sürmeye çalışan bir köpekle savaşabilirler. Tutumlu otlayıcılardır ve açık arazide veya çitli meralarda yetiştirilebilirler.35

Günlük aktivite bir günün ne kadar yoğun göründüğü

Karakullar orta düzeyde bir aktivite seviyesine sahiptir. Bir köpek gibi yapılandırılmış egzersize ihtiyaç duymazlar, ancak yürümek, otlamak, ot aramak ve sürüyle doğal olarak hareket etmek için alana ihtiyaçları vardır. Günlük hareket, toynak sağlığını, kas tonusunu, işkembe fonksiyonunu ve zihinsel iyiliği destekler. Güvenli çitler ve kuru dinlenme alanları olan mera tabanlı bir düzenleme genellikle ihtiyaçlarını iyi karşılar.4

Tımar ve bakım elle yapılan işler

Karakullar rutin toynak kontrolü, parazit kontrolü ve hava koşullarına uygun barınak gerektirir. Ayak çürümesini önlemek için ıslak, bataklık arazilerden uzak tutulmalıdır. Yapağıları yılda en az bir kez kırkılmayı gerektirir ve evcil hayvan olarak tutuluyorlarsa kırkma konusunda yardıma ihtiyaç duyabilirler. Genellikle dayanıklıdırlar ve yüksek bakım gerektirmezler, ancak yine de hastalık belirtileri için düzenli gözlemden fayda görürler.45

Ana Sayfa en mutlu oldukları yer

Karakullar çöl koyunlarıdır ancak çeşitli iklimlere uyum sağlayabilirler. Kuru bir barınağa erişimleri olmalı ve bataklık meralardan uzak tutulmalıdır. Aşırı sıcak veya soğuğa dayanabilirler, ancak kuru bir barınak seçeneğini takdir ederler. İyi çitler ve otlamak ve hareket etmek için alan olan mera tabanlı bir düzene ihtiyaç duyarlar. İç mekanda yaşamaya uygun değildirler ve dış mekan alanına ihtiyaç duyarlar.54

Temel besinler kaseye ne konur

Karakullar en iyi, kaliteli mera, saman ve temiz su etrafında şekillenen ot öncelikli bir diyetle beslenir. İşkembenin iyi çalışması için yeterli etkili lif almaları gerekir. Birçok yetişkin bakım hayvanı, koyunlara özgü bir mineral programıyla mera ve saman üzerinde iyi durumda olabilir. İhtiyaçlar büyüme, gebelik, emzirme, hava durumu ve ot kalitesine göre değişir. Mükemmel otlayıcılardır ve marjinal arazilerde otlayabilir veya kıt yiyecek döneminde hayatta kalabilirler.45

Arkadaşlık kimlerin yanında olmayı severler

Karakullar sürü hayvanlarıdır ve yalnız bırakılmamalıdır. Güçlü bir sürü içgüdüleri vardır ve en az bir başka koyunla en iyi şekilde yaşarlar. Koruyucu ve özenli annelerdir ve kuzuların hayatta kalma oranı yüksektir. Genellikle uysaldırlar ve sakin bir şekilde idare edilebilirler, ancak köpeklerle iyi sürülemezler. Genellikle agresif değildirler ve acemi ile orta düzey bakıcılar için uygundurlar.53

Hikâye her şeyin başladığı yer

Karakul, bilinen en eski evcil koyun ırklarından biridir ve arkeolojik kanıtlar, en az MÖ 1400'den beri Orta Asya'da yetiştirildiklerini göstermektedir. Adlarını, Özbekistan'ın Buhara bölgesinde, Amu Derya Nehri yakınındaki Karakul (veya Qara Kul) köyünden alırlar. Tarihsel olarak et, süt, yağ, yün ve yeni doğan kuzuların 'Fars kuzusu' veya 'astrakhan' olarak bilinen çok değerli postları için değerliydiler. Bu postlar sıcak, zarif giysiler yapmak için kullanılırdı ve önemli bir gelir kaynağıydı. Karakullar, bir post endüstrisi kurmak için 1909 ile 1929 arasında Amerika Birleşik Devletleri'ne ilk kez ithal edildi, ancak bu girişim başarılı olmadı. O zamandan beri, Kuzey Amerika popülasyonu genetik olarak Orta Asya stoklarından ayrılmıştır ve Amerikan Karakulu artık ayrı bir ırk olarak kabul edilmektedir. Bugün, Karakullar ABD'de nispeten nadirdir ve tahmini popülasyonu yaklaşık 1.300 hayvandır ve The Livestock Conservancy tarafından 'Tehdit Altında' olarak listelenmiştir. Yapağıları, etleri, sütleri ve evcil hayvan olarak hobi bakıcıları tarafından beslenirler ve dayanıklılıkları ve uyum yetenekleriyle bilinirler.123

Tanıyan resmi işler

American Karakul Sheep Registry

ABD'de cins için ulusal kayıt olarak tanınır, 1930'larda kurulan Karakul Kürk Koyun Kaydı'ndan evrilmiştir.2

The Livestock Conservancy

Amerikan Karakul'unu Orta Asya stoklarından ayrı bir cins olarak listeler, durumu 'Tehdit Altında'.3